Uncategorized

Najlepsze jedzenie i netcredit.pl napoje w Mediolanie

Mediolan jest gospodarczą i kulturalną potęgą Włoch, a także domem dla niektórych z najbardziej imponujących galerii sztuki w kraju. Słynie również z przepysznego jedzenia i ekstrawaganckiej sceny modowej.

pozyczka online 24h

Miasto ma wiele kultowych atrakcji, w tym oszałamiającą katedrę Duomo i operę La Scala. Olśniewający pasaż handlowy Vittorio Emanuele II to kolejna atrakcja.

Risotto po mediolańsku

Risotto alla milanese to jedno z najbardziej klasycznych i lubianych włoskich dań. Połączenie szafranu i parmezanu sprawia, że ​​to danie jest tak pyszne. Często jest podawany jako danie główne, ale może być również spożywany jako dodatek.

Szafran jest używany w tym przepisie, ponieważ nadaje potrawie szczególny smak. Najlepiej jest używać wysokiej jakości szafranu zamiast kupowanego w sklepie proszku, aby zapewnić mocny i spójny smak. Szafran można ugotować w bulionie lub dodać pod koniec gotowania.

To risotto alla milanese wykorzystuje krótkoziarnisty ryż Arborio, aby uzyskać kremową, bogatą konsystencję. Należy zauważyć, że ryż krótkoziarnisty wchłania mniej płynów niż ryż długoziarnisty, dlatego należy go gotować w nieco innych proporcjach bulionu.

Aby przygotować risotto, podsmaż cebulę i szpik wołowy na maśle, aż szpik zmięknie, a cebula zwiędnie. Następnie dodaj ryż i gotuj, aż się zrumieni bez brązowienia. Po dodaniu bulionu regularnie mieszaj, aż prawie się wchłonie.

Po minucie wymieszaj nitki szafranu i proszek. Zdjąć z ognia i dodać pozostałe masło oraz starty Parmigiano Reggiano CHNP.

Ten przepis na risotto alla Milanese jest prosty w przygotowaniu. Wymaga tylko kilku składników, a przygotowanie od początku do końca zajmuje nieco ponad godzinę. Jest to jeden z najpopularniejszych przepisów w kolekcji Cuisine, więc koniecznie go wypróbuj, jeśli szukasz nowego sposobu na delektowanie się tym włoskim daniem.

Osso buco

Osso buco to tradycyjne danie, które ma swoje korzenie w kulinarnych tradycjach Mediolanu. Znany z golonki cielęcej zwieńczonej krążkiem szpiku, uważany jest za jeden z najbardziej klasycznych przepisów we Włoszech.

Wypełniona szpikiem kość w środku gicz cielęcej sprawia, że ​​ten kawałek mięsa jest tak delikatny i aromatyczny. Powolny proces duszenia umożliwia rozpuszczenie szpiku w sosie, dzięki czemu jest bogaty i kremowy.

Chociaż osso buco jest często podawane jako dodatek, dobrze sprawdza się również jako danie główne. Tradycyjnie netcredit.pl podaje się go z polentą lub risotto alla milanese, które łączy delikatność ossobuco ze smakiem kremowego risotto.

Na początku XIX wieku przepis ten powstał w Mediolanie i został wychwalany przez Pellegrino Artusi w jego książce „La scienza in cucina e l’arte di mangiar bene” (Nauka w kuchni i sztuka dobrego jedzenia). Dziś ossobuco jest nadal popularne wśród włoskiej populacji i stało się podstawą wielu restauracji.

Ten gulasz cielęcy jest przygotowywany w taki sam sposób jak wołowina bourguignon, ale chudy, twardy kawałek cielęciny użyty zamiast giczi wołowych nadaje mu bardziej złożony smak.Najpierw mięso jest smażone na oleju, a następnie przez wiele godzin gotowane na wolnym ogniu w bogatym, mięsnym sosie z pomidorami i winem.

Osso buco jest również tradycyjnie podawane z prostym dodatkiem zwanym gremolatą, który składa się z pietruszki, skórki z cytryny, czosnku i mielonych filetów anchois lub sardynek. Można nim posypać ossobuco tuż przed podaniem.

Polenta

Polenta to danie na bazie zbóż, które od wieków jest podstawą we Włoszech. Tradycyjnie przygotowywany z mąki kukurydzianej jest doskonałym dodatkiem do wielu dań, od pikantnych po słodkie.

Zanim kukurydza przybyła do Europy z Ameryki, słowo polenta było używane do opisania żywności, która była przygotowywana z różnych ziaren. Zwykle przyrządzano go z pszenicy, jęczmienia, gryki lub orkiszu, ale czasami zawierał też rośliny strączkowe.

W XVI wieku Krzysztof Kolumb sprowadził kukurydzę do Europy i szybko rozprzestrzeniła się ona po całych Włoszech, gdzie była uprawiana w całym kraju. Pierwsze ziemie przeznaczone pod uprawę kukurydzy znajdowały się na terytoriach weneckich iw dolinie Padu, a także w innych częściach kraju.

Tradycyjna metoda przygotowania polenty polega na zalaniu mąki wrzątkiem i wymieszaniu jej cannellą (patyczkiem z drewna leszczyny). Konsystencja może się różnić w zależności od ilości płynu dodanego do mieszanki, ale generalnie polenta jest gęsta i kremowa.

Istnieje wiele regionalnych odmian polenty. Na przykład w północno-wschodnim regionie Veneto polenta jest wytwarzana z drobniejszej białej mąki kukurydzianej i jest lżejsza niż wersja klasyczna.

Inną odmianą jest ta z mąki kasztanowej, ulubiona w Brescii.Ta mąka jest używana w deserze zwanym pattona lub castagnaccio.

W dzisiejszych czasach polenta jest podawana z różnymi daniami mięsnymi i warzywnymi, a nawet sama. Jest również popularnym składnikiem wielu włoskich festiwali, w tym Sagra del Polentone w Toskanii w ostatnim tygodniu września oraz Festa della Polentata, która odbywa się w miejscowości Tossignano w regionie Emilia-Romania w ostatni dzień karnawału.

Michetta

Michetta to tradycyjny włoski biały chleb w kształcie róży z twardą skórką, która może zachować swoją chrupkość przez dłuższy czas. Często towarzyszy mu miska oliwek lub szpinaku lub w połączeniu z pesto i mozzarellą.

Ten okrągły biały chleb jest również dobrym wyborem na kanapki. Jest wypełniony prawie wszystkim, co możesz wymyślić, od pieczonej papryki po szynkę i ser.

Robi się go z mąki, drożdży, wody i soli. Przygotowanie ciasta wymaga trochę wprawy, ale efekt końcowy jest tego wart!

Najlepsze w tym wszystkim jest to, że możesz zjeść powstałe dzieło następnego dnia. Tylko pamiętaj, aby zostawić go na blacie do wyschnięcia przed jedzeniem.

Michetta to klasyk i często można ją znaleźć w pobliskim sklepie spożywczym lub piekarni. Można go jeść na świeżo lub wykorzystać do innych celów, takich jak zrobienie ciasta lub fantazyjnego koktajlu. Tradycyjnie podawano go w okresie świąt wielkanocnych na cześć najsłodszego zajączka. Najlepsze wypiekane są zwykle w czwartek lub piątek i spożywane przed weekendem. Dobrym pomysłem jest zrobienie takiej porcji z wyprzedzeniem, aby mieć parę gotową na następną okazję.

Barbajada

Mediolan jest domem jednego z najbardziej znanych i pysznych napojów kawowych, znanych jako barbajada. Ten napój to mieszanka czekolady, kawy i śmietanki, która została wynaleziona w XIX wieku.

Ten piankowy napój deserowy jest podawany na gorąco zimą lub na zimno latem i najlepiej pasuje do kawałka panettone, tradycyjnego lombardzkiego deseru, który składa się ze słodkiego ciasta zmieszanego z suszonymi owocami i rodzynkami. Alternatywnie możesz dodać gałkę lodów waniliowych do swojej barbajada, aby uzyskać jeszcze bardziej dekadenckie doznania.

Sam napój to mieszanka włoskiego espresso, śmietanki lub mleka, czekolady i cukru. Przygotowuje się go, mieszając składniki w garnku i podgrzewając je na małym ogniu, aż całkowicie połączą się z płynem.

Po osiągnięciu tego celu możesz wlać mieszaninę do szklanki i udekorować bitą śmietaną lub kostką lodu, aby uzyskać orzeźwiający napój, który jest idealny w czasie upałów. Możesz również podać go z grubym plasterkiem panettone, aby cieszyć się nim w okresie świątecznym.

To klasyczny napój, który został stworzony w XIX wieku przez Domenico Barbaję, kelnera w Cafe Cambiasi obok Teatro alla Scala w Mediolanie. Napój ten był tak popularny, że pozostawał w modzie aż do lat 30. XX wieku.

Napój jest łatwy w przygotowaniu i można go zrobić w domu.Do przygotowania filiżanki barbajady potrzebne będzie 50 ml gotowej do spożycia kawy, 50 g niesłodzonego kakao w proszku i 30 ml wody. Możesz również dodać trochę śmietany i cukru do mieszanki. Możesz również użyć trzepaczki do ubijania składników, aż staną się puszyste.

Related posts